De Buck, Evarist (1892-1974)

De Buck, Evarist (1892-1974)

Biografie

Evarist De Buck, geboren in Gent, studeerde tussen 1904 en 1914 aan de Academie voor Schone Kunsten van Gent, waar onder andere George Minne doceerde. Zijn debuut werd verstoord door het begin van de Eerste Wereldoorlog.

De kunstschilder vestigde zich pas in 1917 in Sint-Martens-Latem. In hetzelfde jaar nodigde de Zaal Taets in Gent hem uit voor een individuele tentoonstelling. Hij exposeerde voornamelijk in Gent. De Buck was herhaaldelijk de gast van de plaatselijke Cercle Artistique et Littéraire. Hij ontving zelfs een individuele tentoonstelling in 1925. Tegelijkertijd exposeerde hij in de Galerie d’Art. Enkele individuele tentoonstellingen in Brussel en Antwerpen volgden.

Getraumatiseerd door de dood van zijn zoon tijdens de Tweede Wereldoorlog, wijdde De Buck zijn volle aandacht aan het beheer van de kunstgalerie die hij had opgericht, en waar hij voornamelijk zijn eigen werken tentoonstelde. Kort voor zijn dood eerde de gemeente Sint-Martens-Latem de kunstenaar door een individuele tentoonstelling van zijn werk te organiseren.

De kunstenaar bleef een buitenstaander van de Latemse kunstscene. Terwijl hij tot zijn dood in het dorp bleef, nam hij weinig deel aan het lokale artistieke leven. Zijn werk verraadt de invloed van Latemse dorpsbewoners, met name Valerius De Saedeleer en Albert Servaes.

Lichaam van werk

Bij zijn debuut was de voorkeur van De Buck voor sociale thema’s overduidelijk. Onder invloed van de sombere oorlogsjaren beeldden zijn houtskooltekeningen scènes van ellende af. In zijn vroegste jaren, aan de andere kant, werd hij beïnvloed door het pointillisme van Emile Claus en Théo van Rysselberghe.

De voortgang en het einde van de oorlog maakten ook grote indruk op zijn werk. In de jaren na de oorlog presenteerde hij emotionele stukken en richtte hij zich plotseling tot religieuze thema’s met sterke echo’s van Albert Servaes. Aan de andere kant liet De Buck zich inspireren door populaire verhalen. Op dat moment was George Minne ook een zeer belangrijke invloed. Net als Servaes transponeerde hij zijn thema’s ook naar een Latemse context.

In de jaren 1920 ontwikkelde zijn werk zich tot sobere eenvoud. De formalistische vereenvoudiging ging gepaard met een zachte gevoeligheid voor zijn leefomgeving. Zijn schilderijen zijn eerder intiem dan monumentaal. Onderscheidenheid domineert. De Buck was geen geboren verhalenverteller en zijn doeken waren nooit episch in proportie. Hij schilderde stilletjes de Leie op doek, in contemplatieve verbazing over de onbeweeglijke eeuwigheid.

Bibliografie

– Piet Boyens, Vlaamse kunst, Symbolim to Expressionism, Tielt – Sint-Martens-Latem, Lannoo – Art Book Company, 1992.
– Johan De Smet, Sint-Martens-Latem en de Kunst aan de Leie 1870-1970, Tielt – Zwolle, Lannoo – Waanders, 2000.
– “Evarist De Buck herontdekt”, Gent, VDK Spaarbank, 2001.

Geen producten gevonden die aan je zoekcriteria voldoen.